Dinsdag 10 september 2024

De wekker loopt vroeg af, erg vroeg, om half zes, maar dat had half 5 moeten zijn. We schrikken, we poetsen onze tanden en kleden ons aan, douchen slaan we over, dat hebben we gisteravond al gedaan.

Bij de receptie halen we de gevraagde ontbijtpakketten op en dan stappen we in het busje dat al staat te wachten. We worden naar Poreč gebracht waar we, met paspoorten, inchecken voor de boot naar Venetië.
De boot is een grote catamaran. Eerst moet de bemanning aan boord, en daarna kunnen de passagiers pas, en dat duurt een tijd.
De passagiers worden verdeeld in twee groepen, Engels en Kroatisch sprekende passagiers moeten naar het bovenste dek, Duits en Pools sprekende passagiers, en de rest, naar het onderste dek.

De reis duurt ruim drie uur en in die tijd krijgen we veel uitleg. Maar er is ook veel verkooppraat, en wij, net als heel veel anderen, gaan daarin mee. Voor €100 krijgen we een boottochtje van de aanlegplaats van de catamaran naar het San Marco plein, een rondvaart in een echte gondel, een lunch inclusief wijn, water en frisdrank en exclusief bier en tenslotte een boottocht met een watertaxi vanaf het San Marcoplein naar de aanlegplaats van de catamaran.
Alles direkt kontant te betalen, en als je geen kontant geld hebt dan pinnen in Venetië en betalen bij aanvang van de terugvaart.
Bij aankomst in Venetië moeten we onze paspoorten gereed houden zodat de douane die kan zien, maar niet kontroleren. Alles is wel leuk, maar het zo druk in Venetië, zo druk en zo massaal gericht op toeristen, overal lange, lange rijen. En het is warm.
Na het gondeltochtje gaan we naar het restaurant voor de lunch, verstopt in een wirwar van smalle straatjes. De lunch valt een beetje tegen, een bordje met drie soorten pasta in een, natuurlijk erg druk, restaurant, dat gerund lijkt te worden door uitsluitend Aziatisch personeel. Pia zit tijdens de lunch naast een Oekrainse mevrouw die wel van een glaasje wijn houdt, en samen drinken ze heel snel een fles witte wijn leeg. Tom beperkt zich tot een flesje bier (voor maar €5).
Na de lunch gaan wij op zoek naar een pinautomaat om het geld voor de rondvaarten en zo te kunnen betalen. Dat lijkt eenvoudig maar dat is het niet, we kunnen geen pinautomaat vinden. Op het San Marcoplein vragen we hulp aan een politieman en die wijst ons de weg, we kunnen geld opnemen.
Daarna kijken we een beetje rond in de winkelstraten rond het San Marcoplein, veel souveniers, maar als we wat verder weg komen ook kleding. Het is er druk maar niet zo erg als op het plein.
De boottocht terug, met een watertaxi is wel weer leuk. We komen door een stukje stad waar het niet druk is en waar je nog mensen gewoon op een klein terrasje langs het water ziet zitten.

De boottocht terug duurt bijna vier uur en die tijd brengen we door met een paar glazen wijn en een paar blikjes bier.
Om kwart voor acht zijn we weer in Poreč. De busjes staan te wachten en om kwart over acht zijn we weer in het hotel.
We vragen bij de receptie naar de tas die we gisteren vergeten zijn en gelukkig staat die tas er. Met alles, ook geld, er gelukkig nog in.

We eten nog wat in de Lovor Real Grill van het hotel, het kan nog net voordat de keuken om negen uur dicht gaat.
We zijn moe.

Geschreven op: 2024-09-11

< Vorige - Volgende >